Durf jij jezelf te laten zien?

In mijn workshops en trainingen Personal Branding ben ik dol op het onderdeel ‘scherpe randjes omdenken’! Scherpe randjes zijn kenmerken van een persoon waarop hij of zij afgewezen wordt. Zoals bijvoorbeeld je leeftijd. Interessant is het dan om juist de voordelen van die scherpe randjes in beeld te krijgen. Goed voor je zelfvertrouwen in ieder geval. Maar ook kun zo voor jouw unieke Personal Brand een omgeving zoeken, die oog heeft voor de voordelen van jouw scherpe randjes.

Tijdens Sparkling Friday 2020 in januari hebben we drie inspirerende workshops voor ondernemers georganiseerd rond het thema ‘Scherpe randjes’. Ikzelf was de eerste workshopgever en bij mij heeft ieder zijn/haar scherpe randjes geïnventariseerd. De winnaar had er maar liefst 13 stuks! Met veel gelach (en opluchting over openlijk delen waar je soms tegenaan loopt) sloten wij de eerste workshop af. Er bleken veel controlefreaks bij Sparkling Friday te zijn…

Na een netwerkpauze zetten we in weer nieuwe groepjes de scherpe randjes om in pakkende LinkedIn kopregels onder begeleiding van Celine Timmerman . De mooiste vind ik zelf: ‘Autist die graag jouw administratie ordent’. Kijk, daar val je mee op!

In de derde ronde, na opnieuw pitchen in onze nieuwe groepjes, hebben we samen met Lorenzo Homoet gekeken of het uiterlijk past bij de ‘nieuwe’ imago en doelgroep? Vooral afstemmen met je kleding op je gewenste doelgroep blijkt erg effectief te zijn.

Nu wil ik graag nog wat verder verkennen waarom veel mensen, inclusief ikzelf, toch weerstand hebben tegen het laten zien van hun scherpe randjes… Ik zie hier een aantal redenen voor:

1. De illusie van ‘Perfect Me’

Op social media deel je vooral je successen. Op LinkedIn bijvoorbeeld over die super leuke workshop die je hebt gegeven of de mooie bos bloemen van je tevreden opdrachtgever. Of natuurlijk jouw geweldige inspirerende gedachten en inzichten.  Nog nooit heb ik het persoonlijk op LinkedIn gehad over de conflictjes met collega’s als ik het weer eens lastig vind om samen te werken en al mijn geheel eigen plan heb getrokken. Of over de kritiek van studenten als de lesstof niet is wat ze verwacht hadden. Of hun irritatie als ze negatieve feedback van me krijgen. Hmmm, zelfs nu is het niet makkelijk om dit openlijk te benoemen.

2. Ik geloof er zelf een beetje in…

Dat ik het lastig vind om minder positieve dingen te benoemen op LinkedIn, zelfs als het als voorbeeld is, geeft aan dat ik zelf toch wel heel erg gehecht ben geraakt aan die illusie van ‘Perfect me’. Behalve dus dat ik niet graag deel met anderen dat ik scherpe randjes heb en bepaald niet perfect ben, deel ik niet eens graag met mezelf…

3. Social Media als verkoopkanaal

Tegelijk is het wonderlijk. Want met wie doe ik zelf liever zaken? Met een ‘perfect me’ of met een leuk mens, met hier een daar een scherp randje? De bovengenoemde ‘Autist die graag mijn boekhouding wil ordenen’? Ik zou hem meteen aannemen! En zo weten we allebei vanaf het begin dat we niet heel veel gezellige praatjes hoeven te hebben. Lekker rustgevend.

Zelf wil ik ook graag ingezet worden met mijn visionaire, kritische blik erbij! Ook al vergeet ik weleens om anderen mee te nemen op mijn pad. Bij NOVI Hogeschool bijvoorbeeld heb ik  ‘bedongen’, dat ik kritiek en feedback mag geven zonder dat dit tegen mij werkt of als ‘oncollegiaal’ gezien wordt. Heel fijn!

4. Verbeterzucht

Wat bij mij ook een rol speelt is dat ik mezelf als een soort project beschouw. Behalve dat ik graag training geef en mensen coach, ga ik zelf ook heel graag naar trainingen en kom ik bij een coach. En dan ben ik ook bijna de perfecte klant. Ik ga gedreven met alle tips, tricks en tools aan de slag en ontwikkel me weer een stap verder. Altijd in ontwikkeling. Altijd aan het verbeteren. Deze instelling is heel prima natuurlijk, en zeker vandaag de dag heel handig om te hebben bij alle snel veranderende omstandigheden. Echter, het nadeel ervan is natuurlijk dat ik  mezelf nooit als ‘af’ zie. Ik ben altijd op weg om Bernadette 2.0 te worden. Dus waarom zou ik dan die scherpe randjes delen? Die werk ik nog wel weg… (haha, echt niet!)

5. Kwetsbaar

De belangrijkste reden natuurlijk (en het is niet voor niets dat ik pas als laatste op kom) is dat het delen van je scherpe randjes heel kwetsbaar voelt. Nee zeg je eigenlijk, ik ben niet perfect. Ik ben eigenwijs en koppig, ik doe graag mijn eigen zin. En ja, ik ben heel kritisch, niet alleen op mezelf maar ook op anderen. Als je mijn ‘leuke kanten’ wilt hebben, mijn enthousiasme, mijn vakkennis, mijn inzet, motivatie en mijn leerbaarheid, krijg je deze kanten er gratis en voor niets bij.